Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

ό,τι διαθέτω…

- Πρέπει, έλεγα στην Γκαλά, να βαθύνουμε πέντε μέτρα το πηγάδι μας ώστε να ‘χουμε περισσότερο νερό. Με τη νέα σελήνη θα ψαρέψουμε σαρδέλες. Θα φυτέψουμε δυο πορτοκαλιές πλάι στο πηγάδι…
Αυτές οι κουβέντες μας ξεκούραζαν μετά από μια μακριά μέρα δουλειάς. Και τα μάτια μας έμεναν καρφωμένα σε αυτούς τους ολοκάθαρους και απέραντους ουρανούς, καμπύλους σαν τον τρούλο που περίμενε την τοιχογραφία του προς δόξαν της παρανοϊκο-κριτικής μεθόδου. Ω! νοσταλγία της Αναγέννησης που ήξερε να ανταποκρίνεται στο θόλο τ’ ουρανού με τους πέτρινούς θόλους! Τι απόγιναν στις μέρες μας οι θόλοι της θρησκείας, της αισθητικής, της ηθικής, που στεγάζουν στους αιώνες, την ψυχή, το νου και την ανθρώπινη συνείδηση; Σήμερα η ψυχή είναι απ’ έξω, στους δρόμους σαν τα σκυλιά! Εφεύραν ένα μηχανικό εγκέφαλο, το ράδιο. Τι μπορούν να μας κάνουν αυτοί οι άθλιοι θόρυβοι που φτάνουν από την Ευρώπη και την Κίνα με βραδύτητα απίστευτη, σε σχέση με τα κεραυνοβόλα οράματα του Νοστράδαμου, του Παράκελσου και των Αιγυπτίων αστρολόγων! Τι μπορούν να κάνουν αυτά τα πολεμικά ανακοινωθέντα και αυτά τα κόνγκας που μεταδίδονται με ουρλιαχτά από το ένα ημισφαίριο στο άλλο, στον άνθρωπο που έχει αυτιά για ν’ ακούσει την ηχώ των μαχών ανάμεσα στους αγγέλους και τους αρχαγγέλους του ουρανού; Τι σημασία μπορούν να ‘χουν οι συσκευές τηλεόρασης για κάποιον που δεν έχει παρά να κλείσει τα μάτια του για να δει τις πιο απρόσιτες περιοχές του ορατού και του αοράτου, ν’ αναδυθούν μες από τη σκόνη όλες οι Βαγδάτες του ονείρου του; Τι σημαίνει η βελτίωση του σοσιαλιστικού «επιπέδου ζωής» για τον άνθρωπο που μπορεί να πιστεύει στην αναβίωση της σάρκας; Αν ένας γάιδαρος αρχίσει να πετά, αν βγάλει φτερούγες ένα σύκο, αυτό μπορεί να μας ξαφνιάσει και να μας διασκεδάσει για ένα δευτερόλεπτο, τότε, λοιπόν, γιατί μένουμε κατάπληκτοι από μια ιπτάμενη μηχανή σαν να μην ήταν προτιμότερο να πετά ένα σίδερο σιδερώματος, εκσφενδονισμένο στον αέρα, σαν ένα αεροπλάνο. Τι είναι πέταγμα για μια μηχανή, όταν ο άνθρωπος έχει την ψυχή του για να πετάει;


Salvador Dali, "Παρανοϊκο-Κριτική", Αιγόκερως 2002 (μετάφραση Άρης Σφακιανάκης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου