Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

τίποτα στον κόσμο

Όχι πολύ μακριά από το σπίτι τους έβγαζαν ανθρώπους στον πλειστηριασμό. Μυώδεις άντρες και γυναίκες, με αλυσίδες γύρω από τους αστραγάλους, κοιτούσαν με βλέμμα κενό τους γαιοκτήμονες που τους σκάλιζαν τα στόματα, τους έψαχναν τα αυτιά, γονάτιζαν για να ψαχουλέψουν τους πρωκτούς τους. Τους άγγιζαν τις πατούσες, τους τράβαγαν τις μύτες, εξέταζαν τα μαλλιά κι έχωναν τα δάχτυλα στα γεννητικά τους όργανα. Έπειτα έφευγαν, τις περισσότερες φορές χωρίς να αγοράσουν, ο κλάδος είχε αρχίσει πια να μην αποδίδει. Ο Χούμπολτ αγόρασε τρεις άντρες και ζήτησε να τους βγάλουν τις αλυσίδες. Εκείνοι δεν καταλάβαιναν. Από τώρα είναι ελεύθεροι, ζήτησε ο Χούμπολτ να του μεταφράσουν, μπορούσαν να φύγουν. τον κάρφωσαν με το βλέμμα. Ελεύθεροι! Ένας από αυτούς ρώτησε πού να πάνε. Όπου θέλουν, απάντησε ο Χούμπολτ. Τους έδωσε χρήματα. Εξέτασαν διστακτικά τα νομίσματα με τα δόντια. ένας άλλος κάθισε στο έδαφος, έκλεισε τα μάτια και έπαψε να κινείται, σαν να μην υπήρχε τίποτα στον κόσμο που μπορούσε να τον ενδιαφέρει.

Daniel Kehlmann, "Η Μέτρηση του Κόσμου", Καστανιώτης 2007 (μετάφραση Κώστας Κοσμάς)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου