Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

η ζωή στο μεσοδιάστημα.

Είναι άγνωστο το πόσο καιρό θα πάρει. Όταν λαδώνεις κάποιον (ή όπως αλλιώς λέγεται αυτή η δουλειά εδώ πέρα), πρέπει να ρισκάρεις για το κατά πόσον ο αποδέκτης που βρίσκεται πίσω από τον αποδέκτη των χρημάτων σου μπορεί να κάνει αυτό για το οποίο σε διαβεβαίωσαν -κανένα πρόβλημα! κανένα πρόβλημα!- ή αν θα εξαφανιστεί και δεν θα τον ξαναδείς ποτέ ούτε αυτόν ούτε τα δολάρια.
Η ζωή στο μεσοδιάστημα.
Η ζωή. Μια απαρατήρητη, υπόγεια οδός στην οποία και η προσμονή και η ανυπομονησία αναστέλλονται μαζί με τις αρνήσεις των ιθυνόντων και τις νέες αιτήσεις που πρέπει να γίνουν. Μια είσοδος στην κατάσταση που βιώνει η οικογένεια, στο δρόμο που τερματίζει στην έρημο, στους άντρες που κάθονται στα καφενεία. Όλοι περιμένουν κάτι που μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή -μια επιστροφή από τις πετρελαιοπηγές, η τακτοποίηση ενός παμπάλαιου χρέους, ένα πραξικόπημα οι στρατηγοί του οποίου δεν θα κοιτάξουν να παραγεμίσουν τις δικές τους τσέπες- ή να μη συμβεί ποτέ.

Nadine Gordimer, "Ένας τυχαίος εραστής", Καστανιώτης 2003 (μετάφραση Τόνια Κοβαλένκο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου