Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

ξανά και ξανά και ξανά

Έχω μια μαύρη όψη που καθόλου
δε μ' αρέσει. Είναι μια μάσκα που δοκιμάζω.
Μετακινούμαι προς αυτή κι ο βάτραχός της
κάθεται στα χείλη μου και αφοδεύει.
Γέρικος είναι κι εξαθλιωμένος.
Προσπάθησα να τον κρατώ σε δίαιτα.
Δεν του δίνω άγιο μύρο.

Έχω μια καλή όψη που φορώ
σαν θρόμβο αίματος. Την έχω ράψει
πάνω απ' το αριστερό μου στήθος.
Είναι η υψηλή μου αποστολή.
Ο πόθος ρίζωσε εκεί
κι εγώ εσένα έβαλα και το παιδί σου
πάνω στην άκρη του που έσταζε γάλα.

Ω, η μαυρίλα είναι δολοφονική
και η άκρη έχει ξεχειλίσει από γάλα
κι η κάθε μηχανή δουλεύει
και θα σε φιλήσω όταν κόψω
καμιά ντουζίνα νέους άντρες κομματάκια
κι εσύ θα πεθάνεις κατά κάποιον τρόπο
ξανά και ξανά.

Anne Sexton, "Ποιήματα", Printa 2010 (μετάφραση Δήμητρα Σταυρίδου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου