Η ζωή του homo sacer της κοινωνίας της επίδοσης είναι ιερή και γυμνή για έναν τελείως διαφορετικό λόγο. Είναι γυμνή, γιατί δεν φοράει πια κανένα ένδυμα υπέρβασης της αξίας και γιατί έχει περιοριστεί στην εμμονή της ζωτικής λειτουργίας και της ζωτικής επίδοσης, που πρέπει να μεγιστοποιηθεί πάση θυσία. Από την εσωτερική λογική της, η κοινωνίας της επίδοσης εξελίσσεται σε μια κοινωνία του ντόπινγκ. Η ζωή που έχει περιοριστεί στη ζωτική της λειτουργία είναι μια ζωή που πρέπει οπωσδήποτε να διατηρηθεί υγιής. Η υγεία είναι η νέα θεά. Για αυτό και η γυμνή ζωή είναι ιερή. Οι homines sacri της κοινωνίας της επίδοσης διαφοροποιούνται από αυτούς της κοινωνίας της κυριαρχίας και λόγω μιας άλλης ιδιαιτερότητας: δεν είναι σε καμιά περίπτωση θύσιμοι. Η ζωή τους μοιάζει με τη ζωή ενός απέθαντου. Είναι πολύ ζωντανοί για να μπορούν να πεθάνουν και πολύ νεκροί για να μπορούν να ζουν.
한병철, "Η Κοινωνία της Κόπωσης", Opera 2015 (μετάφραση Ανδρέας Κράουζε)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου