Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

δεν θα πέθαινα ποτέ

Αν ήμουν θεός θα αυτοκτονούσα κάθε μέρα
αντί για ύπνο
θα σηκωνόμουν και θα έπλενα τα αίματα από τα χέρια μου στο μπάνιο, μετά το βούρτσισμα
ή θα ξερνούσα πρέζες, χάπια κι αλκοόλ
μαζί με τον καφέ μου το πρωί
θα 'γραφα βιβλία για το πώς είναι ο θάνατος
-αν είναι κοντός ή αν έχει μουστάκι-
που θα γινόντουσαν μπεστ σέλερ
κι οι άνθρωποι θα με χαιρετούσαν στο δρόμο
και θα μου φιλούσαν τα χέρια
- κι ας μην ήθελα

Μαρία Φουτζιτζή, "Ποσά Αντιστρόφως Ανάλογα και Αναλόγως Αντίστροφα Κορίτσια", Σαιξπηρικόν 2017

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

αν σας ρωτήσουν

αν σας ρωτήσουν
να πείτε κάτι ποιητικό
πως τράκαρε καβάλα σε μια μηχανή
στην άγρια κόντρα με τον χρόνο
ή πως τον έσφαξαν σ' ένα κωλόμπαρο της εθνικής οδού
κάποια θλιμμένη πέμπτη
να βρείτε κάτι πειστικό
μην πείτε απλώς πως πέθανα
μην πείτε την αλήθεια

χρήστος μαρτίνης, "το ξένο φως", υποκείμενο 2017

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

είμαι καλά

Μέσα απ' αυτήν τη λασπουριά που λέμε δρόμο
βλέπω κάποιον να έρχεται με μια στολή
φέρει πηλήκιο και ντορβά στον ώμο
στον ίσκιο αράζει της μουριάς μας, στην αυλή.

"Φτιάξε καφέ" λέει στη γιαγιά ο ταχυδρόμος
και βγάζει απ' το σακί του μια επιστολή
με ύφος που δηλώνει "εγώ είμαι ο νόμος"
λέει στη γριά "βάλε σταυρό για υπογραφή".

Γελένια Γκόρα, γράφει απ' έξω, Πολωνία,
λογοκριμένη των γερόντων η αγωνία
η επιστολή ήδη ανοιγμένη στον ατμό.

Τότε ένας μπόμπιρας το γράμμα έξω βγάζει
και στους παππούδες του συλλαβιστά διαβάζει:
"είμαι καλά, για σας το ίδιο επιθυμώ".

 Άρης Μπιτσιώρης, "Όπισθεν Δηλαβέρη", Θεσσαλονίκη 2017