Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

ψάχνοντας για λυκάνθρωπους

Όταν φεύγει ο Τρεντ προσπαθώ να πάρω τον Τζούλιαν, αλλά δεν απαντάει κι αναρωτιέμαι πού μπορεί να 'ναι. Αφού κλείνω το τηλέφωνο είμαι τελείως βέβαιος ότι ακούω κάποιον να ξεφωνίζει στο διπλανό σπίτι, κάτω στο φαράγγι, και κλείνω το παράθυρό μου. Ακούω ακόμα το σκυλί που γαβγίζει από πίσω, ο σταθμός KROQ παίζει παλιά τραγούδια των Doors, το κανάλι δεκατρία παίζει τον "Πόλεμο των Κόσμων" και το γυρνάω να δω κάποιο θρησκευτικό πρόγραμμα όπου ο ιεροκήρυκας στριγκλίζει "Αφήστε τον Θεό να σας χρησιμοποιήσει, να σας χρησιμοποιήσει. Ο Θεός θέλει να σας χρησιμοποιήσει. Χαλαρώστε και αφήστε τον να σας χρησιμοποιήσει, να σας χρησιμοποιήσει". "Χαλαρώστε" απαγγέλει συνέχεια τραγουδιστά. "Να σας χρησιμοποιήσει, να σας χρησιμοποιήσει". Πίνω τζιν με λιωμένο πάγο στο κρεβάτι και φαντάζομαι ότι ακούω κάποιον που προσπαθεί να διαρρήξει το σπίτι. Ο Ντάνιελ όμως λέει στο τηλέφωνο ότι μάλλον είναι οι αδερφές μου που πάνε να πάρουν ένα ποτό. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω τον Ντάνιελ απόψε. Στις ειδήσεις ακούω ότι τέσσερα άτομα δάρθηκαν μέχρι θανάτου στους λόφους χτες βράδυ και μένω ξάγρυπνος όλη νύχτα σχεδόν, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο, με το βλέμμα στυλωμένο στην πίσω αυλή, ψάχνοντας για λυκάνθρωπους.

Bret Easton Ellis, "Λιγότερο από το Μηδέν", Σέλας 1987 (μετάφραση Ιουλία Ραλλίδη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου