Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

απολαμβάνουν να μισούν τους αντιπάλους τους

Οι Βρετανοί φαν απολαμβάνουν τη φαν κουλτούρα, και περισσότερο απ' όλα απολαμβάνουν να μισούν τους αντιπάλους τους. Οι οπαδοί της Σέλτικ και της Ρέιντζερς έχουν ανάγκη οι μεν τους δε. Ίσως στη Γλασκώβη η αντιπαλότητά τους να είναι ακόμα βασισμένη σε πραγματικές θρησκευτικές διαφορές, αλλά διερωτώμαι κατά πόσον οι διαφορές αυτές από μόνες τους είναι αρκετά ισχυρές για να κάνουν την υπόθεση της Ολντ Φερμ ένα τέτοιο φαινόμενο. Στο κάτω κάτω πάνω από το 40% των καθολικών που παντρεύονται παντρεύονται πλέον άτομα που ανήκουν στην προτεσταντική εκκλησία. Και αν η Σέλτικ και η Ρέιντζερς συμβολίζουν πράγματι δύο αντίθετους πόλους στην πόλη, τότε αυτό δεν αντανακλά στα πολιτικά πράγματα της Γλασκώβης: τόσο οι οπαδοί της Σέλτικ όσο και της Ρέιντζερς ψηφίζουν τους Εργατικούς. Ωστόσο αυτό πιθανόν να συμβαίνει επειδή ο πολιτικός διαχωρισμός στη Γλασκώβη -Εργατικοί, Συντηρητικοί και Σκότοι Εθνικιστές- δεν είναι παρά ένα χάσμα του Γουεστμίνστερ.
Αν οι Εργατικοί είχαν κερδίσει τις εκλογές του 1992, αυτό θα εςίχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας σκοτσέζικης Βουλής. Πολύ σύντομα τα πραγματικά σκοτσέζικα κόμματα θα είχαν αντικαταστήσει το Εργατικό και το Συντηρητικό. Κόμμα. Πως είναι δυνατόν να γνωρίζει κανείς τι είδους νέα κόμματα θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει; Παίρνοντας την αντιπαλότητα της Ολντ Φερμ ως οδηγό για το επικρατούν αίσθημα, για τη δυτική Σκοτία τουλάχιστον, θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι σε μια ανεξάρτητη Σκοτία ένα αριστερό, ρεπουμπλικανικό καθολικό κόμμα θα βρισκόταν αντίπαλο με ένα κεντροαριστερό, ενωτικό προτεσταντικό κόμμα.
Εκτός βέβαια και αν η αντιπαλότητα της Ολντ Φερμ κατάφερνε να επιβιώσει του θρησκευτικού μίσους. Υποστηρίζω ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει: ότι η Ολντ Φερμ κατάφερε να επιβιώσει ως φαινόμενο επειδή οι φαν την απολαμβάνουν τόσο πολύ. Δεν είναι διατεθειμένοι να ξεχάσουν τις παλιές τους παραδόσεις απλώς και μόνο επειδή έπαψαν πλέον να πιστεύουν στο Θεό.

Simon Kuper, "Το Ποδόσφαιρο Εναντίον του Εχθρού", Ελληνικά Γράμματα 1999, (μετάφραση Μαίρη Περαντάκου-Cook)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου