Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

το μόνο που με κάνει να διαφέρω από σας

Ή μήπως ανήκετε σαν κι εμένα στην προνομιούχο εκείνη τάξη που μπορεί ακόμα να δουλεύει με τα χέρια της; Μπορεί να είστε ένας απ’ αυτούς που δουλεύουν εκεί έξω οχτώ ώρες την ημέρα κομματιάζοντας την άσφαλτο με το κομπρεσέρ. Ή απ’ αυτούς που αδειάζουν τα σκουπίδια στο αυτοκίνητο του Δήμου, πάλι οχτώ ώρες την ημέρα. Ανταποκρίνεται αυτή η δουλειά στα ταλέντα σας; Θα σας πείραζε αν κάποιος άλλος τα κατάφερνε με τους σκουπιδοτενεκέδες πολύ καλύτερα από σας; Σας κατέχει κι εσάς ο ίδιος ιδεαλισμός και η ίδια αφοσιωμένη αυταπάρνηση σε σχέση με τη δουλειά σας, όπως εμένα; Πιέζω με τα δάχτυλα του αριστερού μου χεριού τέσσερις χορδές μέχρι που ματώνουν και πηγαινοφέρνω απάνω τους το δοξάρι μου ώσπου δεν αισθάνομαι πια το δεξί μου μπράτσο. Και παράγω κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα θόρυβο που είναι απαραίτητος στην ορχήστρα. Ένα θόρυβο. Το μόνο που με κάνει να διαφέρω από σας, είναι ότι εγώ δουλεύω ντυμένος με φράκο…

Patrick Süskind, «Το κοντραμπάσο», Ψυχογιός 1987 (μετάφραση Μαρία Αγγελίδου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου